0-131

Mbrëmë i bëra burrit diçka që nuk do ta harrojë sa të jetë gjallë

Ditët e para të kthimit në shtëpi rrija me turinj, jo se shtiresha por nuk po e kaloja dot situatën e krijuar.
Derisa burri u lodh duke m’u lutur e në një moment më tha:
Nuk jam penduar hiq që rrëshqita sepse ti e ke mendjen të më rrish ftohtë, të veshësh fëmjët, të lash e shpërlash e të bësh thashetheme me nënën tënde në telefon.
Tani që u ktheva, tha ai, e kuptoj që faji në këtë tradhëti që ndodhi është i joti që më ke bërë të shkoj tek tjetra.
Dy zgjidhje pata në këtë rast: Ose të ikja njëherë e mirë ose të ndryshoja unë.
Sepse fjalët e burrit më prekën, nuk mu duken sulm ndaj meje.
Kështu që mbrëmë para se ai të vinte çova fëmijët nga vëllai, gatov… Duke klikuar ne hapsiren me poshte keni mundesi te lexoni lajmin e plote :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *